Ellerimi yıkamalıyım. Kabullenmeliyim gitmem gerektiğimi bu yalan, anlamsız yerden. Sana borcum var belki de. Bilmiyorum ne dersin ben bulacağım gerçeği; yani ben, ben olmaktan çıkıp, arındırıp kendimi sadece bir gaye olacağım. Böyle hatırlanmak ister mi bilmiyorum başarmış her kişi ama böyle hatırlıyorum ben. Uzmanlaşmak derdim değil, sadece yapmam gereken anlatmak hakikati dürüstçe. Geçmişin sancısı ağır, ruhumun bağırışları hala kesilmiyor onu susturamıyorum artık, o da buradan gitmek istiyor.
Devam etmeyecekmiş gibi gelir bize güzel bulduğumuz bir şarkı, devam etmesin isteriz belkide ondandır onu yalnız bırakmamız, sevmemiz. Geleceğe gönderilmiş bir mektup olmak ne kadar kıymetlidir bilmiyorum ama benim değerlerim içerisinde kıymetliyse ne önemi var ki... Kendi dünyam olsun bu denli geniş bakamayayım, bu denli yorumsuz kalmasın hiçbir şey. Devamı gelir yarınların,şarkıların; geleceğe bir not bırakmak ister her iyi insan yada iyileşmiş insan. Çirkinliği ve kötülüğü kim hazmedebilir ki ? Hangi deniz ister bir gıdım kirlilik olsun suyunda? Bunun içindir çabalarımız, kaygılarımız ve karamsarlığımız; inanmak isteriz.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder